غزل
ستا د سترګو په کیسه کې مې جهان ولیدو
د خاموشۍ په هره خبره کې مې فغان ولیدو
ستا د یادونو بار مې زړه ته لکه غرونه وو
خو په صبر کې مې هم یو نوی آسمان ولیدو
هره شپه چې ستا د نوم څراغ مې بل کړ
د تیارو په منځ کې مې د امید مکان ولیدو
ما د وفا لاره په اوښکو ولمانځله
ته خو نه وې، خو مې بیا هم ستا نښان ولیدو
که دنیا رانه خفه شي، پروا نه لري
ستا په موسکا کې مې ټول دا جهان ولیدو